Carlos X. Blanco

Subscribe to Carlos X. Blanco feed
carlosxblanco
Updated: fae 12 hores 36 min

El nacionalismu bien entendíu.

1 Payares, 2014

El nacionalismu bien entendíu.


La democracia namái ye posible en comunidaes que tengan un calter orgánicu. Les comunidaes orgániques son aquelles que presenten un ciertu calter homoxéneu lo que nun ye, necesariamente una uniformidá étnica. Más bien la homoxeneidá ha d'entendese como sistema de valores compartíos, y solidez nos llazos de solidaridá y llealtá ente coterráneos y coetáneos (Adam Müller). Una comunidá asina ye un "productu históricu", conformáu mientres xeneraciones, con llazos perangostos precisamente ente eses xeneraciones. Nada d'esto atopamos nes ideoloxíes modernes, a derecha (lliberalismu, reaccionarios) o esquierda (socialismu, anarquismu, comunismu). Toles ideoloxíes modernes surden a partir d'un esquema burgués y mercantilista: l'individuu y el mercáu. L'individuu tomóse na Modernidá como una entidá absoluta, esto ye, "suelta", deslligada de toa comunidá sincrónica (coetáneos) y deslligada de toa tradición diacrónica (coterráneos). Nin los antepasaos nin la tierra cunten. Ye un individuu ensin "padre" (pater, patria). Nun ye d'estrañar qu'esta ideoloxía individualista fora la fayadiza pa la lliberación de les fuerces granibles na fase ascendente del capitalismu. El burgués nun reconoz patria, nin nel sentíu de la patria de los sos mayores nin nel sentíu de la patria de la tierra. Na so fase ascendente (dende'l sieglu XIV hasta 1789) el burgués ye revolucionariu nesti sentíu: ruempe colos raigones, nun reconoz xerarquíes, pegoyos, llealtaes. Solamente'l so bolsu cunta, un bolsu onde se realiza l'acumuladura de dineru, onde'l dineru metamorfosía en capital. Los pactos de compra-vienta sirven de modelu, de patrón obligáu pa reconstituyir la Política y la Cultura: ye la edá dorada de les teoríes del Contratu Social. Si solamente hai individuos arranando por ganar dineru, si en cuenta de reconocese la esistencia d'una Comunidá (sangre y suelu, coterráneos y coetáneos) namái hai axentes nun Mercáu, razonó'l burgués, esti individuu absolutu y esti Mercáu omnipotente precisen necesariamente d'una reconstitución de los productos y llogros históricos: precisen una nueva sociedá fecha a imaxe y semeyanza del home nuevu. Destrúyese la Comunidá orixinaria y fabrícase a machamartiyu una sociedá capitalista. El lliberalismu naz nesta fase ascendente como la nala "esquierda" que nagua por destruyir les vieyes llealtaes y xerarquíes del antiguu réxime, que puxa por esaniciar torgues a la marcha imparable de l'acumuladura capitalista n'Europa. De la mesma, la "reacción" va pasar a venir formada por aquellos sectores que na "nala derecha" llucharán por llindar l'algame de la destrucción de les vieyes estructures xerárquiques y desiguales. Pero'l reaccionariu nun esiste sinón pol nicio ante'l cual reacciona. Los reaccionarios que s'espantaron ante les guillotines y el terrorismu d'esquierda nun van atacar el raigañu de la manera de producción, la esencia y razón de ser del burgués mesmu: van llindase, talmente como se llinden güei, alpenes a reconducir al burgués al que consideren la so lexítima corrada al pie de estamentos privilexaos (nobleza y cleru) que, de la mesma, aburguesaron pa nun arrenunciar al saquéu del pueblu. Esto ye lo que caracteriza güei a bona parte de la ideoloxía de derecha: refugando la Revolución dende los sos mesmos fundamentos, afáense oportunistamente al pie de los que nacieron revolucionarios, los burgueses, pa conformar un bloque hexemónicu capaz d'esplotar al pueblu. Asina, el reaccionariu aportó lliberal y el lliberal dexó de ser revolucionariu. Pero quedaron l'individualismu y el Mercáu sacrosantos.

So la mesma mentalidá individualista y mercantilista surde la "nala esquierda" de la modernidá. Asina ha d'entendese'l so defensa d'un "nuevu home" y de una sociedá fabricada ex novo, asina tenemos d'entender la so necesidá de reformar la naturaleza humana y d'empobinar al home, entendíu de manera igualitaria y astracta, escontra un telos paradisiacu, escontra un Progresu. Tamién el burgués d'esquierda ye un "bon xavaz" roussoniano. Quier dir desnudu en tou cuanto se refier a solidaridaes y llealtaes contraíes históricamente, colos sos grupos étnicos y les sos comunidaes orgániques. Embaxo con elles. Lleva puesto namás que´l traxe afechu a los negocios nel mercáu, entá cuando esti Mercáu sía, dalgún día, superáu y suprimíu (socialismu) y convertíu nuna "alministración de les coses". Difícilmente, l'izquierdista, fíu de la modernidá, va aceptar que toa vida civilizada ye un "gobiernu sobre los homes". La Política con mayúscula, l'Estáu como realidá orgánica, como espresión la voluntá de poder d'un Pueblu, namái van ser vistos como "males menores", xustamente igual que na más vieya tradición cristiana (p.e. agustiniana). Pos nel judeocristianismo el Poder Sacerdotal tien rocea por principiu del Poder d'homes llibres y armaos, tien rocea –d'últimes- de la Democracia Orgánica, que nos sos entamos foi'l Poder de l'asamblea d'homes capaces de defendese. La esquierda, esto ye la burguesía igualitarista posterior a 1789, que postula un "home nuevu" y un paraísu terrestre, recupera con fuerza la idea teocrática: percima de los pueblos y de los estaos hai una "Humanidá", una Ilesia mística que conduz al fatáu escontra un Paraísu, paraísu terrestre de bovinos humanoides igualaos tocantes a la so capacidá de consumir a esgaya. La restauración d'una Democracia orgánica y participativa supón volver buscar raigaños: realcontrase cola patria (la patria de la tierra y la patria de los padres). L'home deslocalizáu, neto que la nuesa productividá deslocalizada, va camín derechu a la neurosis, acelera la entropía de la sociedá, empónnos escontra la esclavitú. La hestoria nunca se detien, en contra de los que deseyen el so Fin (Marx, Fukuyama) y ante esa marcha, la comunidá orgánica tien de suponer la realización d'un destín históricu nun contestu de nenguna manera irenista. Cada pueblu defínese, deféndese y afírmase énte otru pueblos. La forma de poder públicu que damos en llamar Democracia consiste en desenvolvese personalmente ca unu como ser que se sabe parte d'un Tou, d'un Tou propiu. El nacionalismu bien entendíu ye, con xustu motivu, el demoniu pa los lliberales, pa los reaccionarios y los izquierdistes. Ye la recuperación mesma de la Idea de Democracia.

Categoríes: Canal Blogues